Hemelvaartsdag betekend ondertussen standaard afreizen naar Waimes voor een altijd zeer mooie Ardennen-mountainbike-marathon. En dit jaar was ik extra gebrand op een goed resultaat omdat ik de lekke band van vorig jaar op dit parcours wilde goedmaken. Toen super uit de startblokken, maar helaas lek na een kleine 25km en weg goede klassering.

Alleen heb ik de afgelopen twee weken niet kunnen mountainbiken omdat ik een blessure aan mijn enkel had/heb. 
Wel waren er weer wat kilometers gemaakt op de racefiets wat opzich lekker ging, maar of de enkel en conditie ook een intensieve marathon over 85km aan konden was maar de vraag.

Het toegewezen startnummer was ook al een domper, met nummer 600 was ik al zeker ervan dat het vanuit de laatste startgroep starten werd. Niet ideaal. Zeker omdat er vorst voorspeld was, dat zou dus lang kou lijden voor de start.
Echter het weer was op de dag zelf  echt een meevaller, droog, een fijn zonnetje en de kou viel ook reuze mee.

Dus vol goede moed vertrok ik zo samen met Fabian Rosenboom donderdagochtend richting Waimes…


 
 
Net als vorig jaar werd er dit jaar weer een meerdaagse in Houffalize gehouden. Geen twijfel over mogelijk, hier moest ik weer bij zijn! Hetzelfde huisje werd weer gehuurd in Mabompré, waar we deze keer met 9 man verbleven voor een mooi weekendje mountainbiken. 

Enige verschil met vorig jaar was dat het nu één maand eerder in het jaar was, minder wedstrijdritme dus, en kans op slechter weer. De weersvoorspelling zagen er op vrijdag voor vertrek zelfs heel slecht uit, veel regen en erg koud! Achteraf viel het allemaal wel mee, al was die laatste dag in de regen en kou wel goed voor een stevige verkoudheid. 

Met de wagen net zo volgeladen als bij de Transalp reed ik op zaterdagochtend samen met Fabian Rosenboom richting Houffalize. Bij het afhalen van de stuurnummers kwamen we al enkele bekenden tegen, en de rest zagen we iets later bij het huisje. Hele leuke groep mensen, en iedereen had er ontzettend veel zin in!


 
 
Afgelopen zondag stond de eerste marathon van het jaar voor mij op de planning, de opening van het seizoen 2012 zeg maar. Voor het eerst weer vroeg opstaan, wat natuurlijk heel erg tegenviel. Pikkedonker was het nog, en temperatuur was ook verre van aangenaam, echt veel zin had ik dus niet voor vertrek.

Eenmaal aangekomen gelijk bij de inschrijving was er nog een kleine domper, en wel de ronde van vandaag zou niet 70km zijn maar tweemaal dezelfde lus van 36km.
Warming-up voor deze rit zat er ook al niet in, want in Olne vroor het nog flink dus in de auto blijven zitten tot vlak voor de start was wel zo aangenaam.

Tijdens het opstellen van de start zat de sfeer er wel gelijk goed in, te danken aan alle aanwezige mannen van Toma Cycles en X-track. Dus de zin om er een mooie wedstrijd ervan te maken was er vanaf toen zeker wel!

 
 
Foto
Foto met dank aan Theo Gelissen - http://www.theogelissen.nl/
Deze regenachtige zondagmorgen rij ik samen met Roger Klomparends richting Reuver voor de laatste wedstrijd uit de Mulleners Vastgoed Cup. Aangezien het de afgelopen drie dagen non-stop geregend had ging ik uit van het ergste qua vettigheid. Maar omdat in dit deel van Limburg de ondergrond hoofdzakelijk uit zand bestaat had ik er toch wel vertrouwen in dat het goed te doen moest zijn.  

Redelijk optijd waren we aanwezig en schreven ons snel in. Alleen het daarop volgende half uur zijn we fijn terug in de auto gaan zittten.. Lichte regenval en een stevige wind maakte het namelijk erg guur en koud buiten! Redelijk laat  daardoor pas  gaan warm-rijden en voor een verkenning van het rondje was dan ook maar nog nét genoeg tijd. Al lag dit niet geheel aan ons zelf.

Het parkoers bevond zich bijna volledig in het bos waar de regen en wind gelukkig wel meeviel. Hoogtemeters kende het rondje bijna niet, al zaten er net als in Landgraaf toch een paar venijnige knipjes in. Wel was het veel draaien en keren, en door de soms flinke spoorvorming en verscholen boomwortels most je telkens erg alert blijven.

Kortom een leuke ronde en met veel zin ging ik dan ook weer van start deze dag…


 
 
Picture
Foto met dank aan Theo Gelissen - http://www.theogelissen.nl/
Na een lange periode van rust in december, en nog maar weinig trainingsuren op de fiets in januari, was ik toch vastbesloten de wedstrijd in Landgraaf te rijden deze zondag.
Puur meerijden voor de fun en zonder doelstelling, gewoon omdat ik er zin in had!

Aangekomen in Landgraaf snel ingeschreven en samen met Rudo Pinkaers wat gaan warm rijden. Hij rondje lag er prima bij met her en der nog een beetje modder, maar dit maakte het er alleen maar leuker op. Het parkoers had ik overigens wel al verkend een paar dagen voor de wedstrijd, en ik wist dus dat het vrij kort en vooral snel was! 
Dit betekende veel rondes in één uur koers, en daar zag ik wel een beetje tegen op.

Toch voelde alles wel goed en reed daarom dan ook lekker ontspannen richting het startvak...

 
 
Deze zondag stond Beegden op de kalender van de wintercompetitie. Een nieuwe ronde, al maakt dit voor mij weinig uit want elke wedstrijd buiten Zuid-Limburg is eigenlijk nog nieuw voor mij. Maar de XC-wedstrijden bevallen me momenteel zo goed, en het weer was nog steeds vrij 'zacht'te noemen waardoor ik besloot ook deze rit te gaan rijden. Samen met Roger Klomparends reisde ik zo dus af naar Beegden waar we ruim op tijd aankwamen en op ons gemakje deden inschrijven.
 Voordat we gingen verkennen en warm-rijden hebben we eerst wel nog een klein uurtje in de auto gezeten, het was toch wel koud, zeker met al die wind!

De indruk van de ronde was gelijk goed. Veel snelle single-track paden, mooi over het parkoers verdeelde klimmetjes en enkele tricky afdalingen vanwege het zeer mulle zand. Dit zand zorgde ook tevens ervoor dat het niet al te lange rondje toch vrij zwaar was.

En zo ging ik van start voor mijn derde wedstrijd in de Mulleners Vastgoed Competitie 2011...

 
 
Picture
Foto met dank aan Ludo van der Put - http://www.ludo-grafica.nl/
Deze zondag stond voor mij de tweede wedstrijd uit de wintercompetitie op de kalender en dit keer was er een mooie ronde in het Schutterspark te Brunssum uitgezet.
Omdat ik toch wel een beetje op revanche uit was na de DNF in Schweiberg wilde ik niks aan het toeval over laten dus zorgde ik voor een zeer goede voorbereiding. Niet zo zeer in de vorm van heel veel trainen, maar wel tot drie keer toe de ronde gaan verkennen. En het belangrijkste, na ruim vier jaar toch eens banden van een ander merk aangeschaft voor mijn bike.

Op zaterdag nog een ronde gemaakt om de banden te testen en tevens nog een laatste verkenning te doen op het wedstrijdrondje. De ronde was nu ook helemaal uitgezet en er waren enkele kleine aanpassingen aan het rondje gedaan ten opzichte van vorig jaar.

Alleen jammer dat de zware klim in het parkoers veel schade had opgelopen door rooiwerkzaamheden met als resultaat een grote zandbak op het steilste gedeelte. Voor de rest lag wel alles er perfect bij en was er zelfs nog een extra single-trail aangelegd voor deze wedstrijd. Kortom, een mooie ronde!

Onder een stralend zonnetje ging ik zo van start vanaf de derde rij renners…

 
 
Afgelopen zondag stond voor mij de wedstrijd in Schweiberg op de kalender. De eerste XC-wedstrijd in een seizoen vol marathons en duurtrainingen, dus hoe het zou gaan was maar afwachten. Met de basisconditie zit het opzich nog steeds wel goed maar een uurtje voluit knallen op de mountainbike is toch wel even iets anders.

Als voorbereiding had ik wel nog een wedstrijdje voor mezelf gereden op het parcours van de Wilhelminaberg. Hier 4 rondes ruim binnen het uur kunnen afleggen wat niet eens zo erg veel afzien was, dat bood dus perspectief. Mijn doelstellig voor Schweiberg stelde ik dan ook vast op een top-5 rijden ongeacht het aantal deelnemers.

Ruim op tijd kwam ik die zondag aan in Schweiberg, waar ik snel deed inschrijven en begon met warm rijden. Gelijk viel me op dat er aardig wat renners op deze wedstrijd waren afgekomen en nog opvallender was het aantal rijders met een Toma-Cycles tenue, schitterend!
Vijf minuten voor de start ging ik samen met Roger Klomparends richting het startvak waar we plaats namen in de achterste rij van het deelnemersveld. Snel geteld waren het een man of 25.

Alleen nog niet goed en wel uitgeteld of er klonk al iets wat leek op een startschot…

 
 
Zondag 9 oktober 2011 stond de Bart Brentjens Challenge op de planning, de laatste marathon van het seizoen en dus nog één keer alles uit de kast halen was de doelstelling. Omdat de enige verreden marathon na de Transalp uitgelopen was op een grote domper was ik nu extra gebrand op een goed resultaat.

Een week voor de wedstrijd hadden we het volledige parkoers verkend met de bijna complete X-track formatie en ik was erg enthousiast over het vernieuwde rondje. Meer klimwerk, iets meer offroad en her en der wat technische stukjes, kortom meer mountainbiken. Enige waar ik niet zo blij mee was waren al die stenen op de afdalingen in de Voerstreek. Kans op lek rijden is hierdoor namelijk vrij groot, en laat ik nou net iemand zijn die heel goed is in banden kapot rijden.

In de week voor de wedstrijd heb ik in me eentje ook nog enkele delen van het parkoers gereden en heeft de fiets nog een kleine check gehad voor alle zekerheid.
Op zaterdagavond nog een uurtje de beentjes losgetrapt op de TACX, de route bestudeerd, en nog voor mezelf bepaald waar ik het beste kon eten tijdens de wedstrijd. Voor de verandering ook eens redelijk op tijd naar bed gegaan dus aan de voorbereiding kon het al niet meer liggen.

En zo ging de wekker om 07:20 op zondagmorgen…

 
 
Picture
Na een lange rit op zaterdag was het afwachten hoe de benen op zondag zouden zijn. De eerste indruk bij het opstaan was slecht, voelde sinds lange tijden toch weer eens wat 'pijntjes' in de benen alsof er een zware Ardennen-marathon was verreden de dag ervoor. Het weer buiten maakte het ook niet echt prettiger deze ochtend want ik vond het maar  koud en de kans op regen zat er dik in die dag.

Na een stevig ontbijt, twee keer omkleden en het meerdere malen checken van de buienradar was ik dan eindelijk klaar voor vertrek. Lag wel al een half uur achter op schema wat kon betekenen dat het vrij druk op het parcours kon worden.

Eenmaal opweg via de snelste route richting Libeek merkte ik wel dat het fietsen toch wel erg lekker ging en zo begon ik vol goede moed aan dag twee...